Burası mezar taşı topraktır

تا چشم کار میکنه درده

دل خیلی سال که خونه

کی میگه خاک غم سرده

بقیع تو رویا دیدم که آباد شدی

بقیع دیدم که صاحب گوهرشاد شدی

بقیع دیدم که کلی زائره تو حرم

بقیع چه فکرا دارم برات تو سرم

میترسم عمر من سر بیاد نشه تعبیر بشه این رویا

من از خدا برای امام حسن گنبد طلا میخوام

میترسم عاقبت قبر مادرم رو نبینه این چشمام

چی میشه که من ببینم که زائر قبر مادرم زهرام

امون از این غریبی

امون از عمر کوتاه

وارث خون زهرا

یه روز میرسه از راه

چشمای آسمون خیسه

از قلب سنگیه دنیا

رسم این روزگار زخمه

اینجا قربت شده معنا

چرا حتی یه سایبون نداری بقیع

چرا یه زائرم نداری تو این شبا

یه روز اینجا پر از عاشق و دلداده میشه

اینجا میشه شبیه مشهد الرضا

یه روز میاد که صحن امام حسن سفره کرم بازه

یه روز میاد که آقامون میون صحن تو روضه میندازه

یه حسی میگه نزدیکه روزی که میرسه گل زهرا

برای بقیه صحنا یه گنبد و بارگاهی میسازه

امون از این غریبی

امون از عمر کوتاه

وارث خون زهرا

یه روز میرسه از راه

آرزو نیست، رجز نیست، من آخر روزی وسط صحن حسن سینه زنی خواهم کرد