Necef’e mestim

عاشق اینه بره پیوسته نجف

نمیشه از دست گدا خسته نجف

هر چی که بخواهی رو علی تو مضیفش داره

ماه نجف

حال همه خوبه توی راه نجف

همه میدونن که شهنشاهه نجف

کلید آسمونا رو توی کیفش داره

پس مست بشید برید رو ابرا

به روی عرش اعلا در خونه زهرا

بالا بالا بالا

پا بست بشینید جلو در

مثل قند مکرر

هی بگید با قنبر

مولا مولا مولا

حیدر شمعه و منم پروانه

مولامه علی علی مولانه

دُر نجف

رفت توی دست هر کی شد حُر نجف

خوب نفس شیطونو میبره نجف

واسه همینه حلال زاده دور علیه

کرده نجف

مردمو سرمست ابرمرد نجف

ای بخوره تو سرشون درد نجف

به کوری سه نفریشون علی اولیه

نهج البلاغه شد کلامش

کل خلقه رامش

وادی السلامش

شروع یک تولد دوباره است

سوره به سوره کل قرآنه

اومده به ایران با دست حسن جان

حقیقن اینه دومی چه کاره است؟

رونق داد علی به این ویرانه

مولامه علی علی مولانه