Kalp yine yola düşmüş Qom’a doğru

بر مشام جان رسیده بوی قم

پر زدم تا کعبه دلجوی قم

سائلم من سائل بانوی قم

فاطمه اینجا پناهم داده است

حضرت معصومه راهم داده است

این حرم بوی خراسان میدهد

بوی الطاف فراوان میدهد

بهترین ها را به مهمان میدهد

مردگان را خادمش جان میدهد

تا ابد قم خانه امید ماست

کاظمین و مشهد و کرببلاست

چون نگینی در جهان پیداست قم

مرکز فقه و اصول ماست قم

شعبه ای از عالم بالاست قم

یار ما در شادی و غم هاست قم

جای جای قم معطر گشته است

مرجع تقلید پرور گشته است

وا شده از قم دری سوی جنان

گشته قم سنگ صبور عاشقان

دارد این شهر ملائک پاسبان

از مزار مخفی زهرا نشان

حضرت معصومه از روز الست

فاطمه در فاطمه در فاطمه است

اوست که اعجاز عیسی میکند

درد را نامش مداوا میکند

مثل بابایش گره وا میکند

دخت موسی کار موسی میکند

در قیامت هم قیامت میکند

خوب و بد ها را شفاعت میکند

بود آن نور دو چشمان رضا

سخت دلتنگ و پریشان رضا

روز و شب دلواپس جان رضا

پیر شد از داغ هجران رضا

از مدینه تا به قم بی تاب بود

چشم او از غصه ها پر آب بود

گرچه بار غم روی شانه کشید

پای دوری رضا قدش خمید

جز ادب چیزی از این مردم ندید

پیش دنیا شهر قم شد رو سپید

خیره بر قم بود چشم آسمان

احترامش کرد هر پیر و جوان

حرف مهمان است و حرف احترام

آی مردم هست ناموس امام

واجب التعظیم چون بیت الحرام

داد قم مهمان نوازی یادشان

قبر خانم بین ویرانه نبود

دفن و تشییعش غریبانه نبود