Duydum ki Abbas’ın kalkanı yokmuş

مشکو به دندونش گرفت اثر نداشت

عمودو بی هوا زدن خبر نداشت

فدا سر حسینی که مادر نداشت

خودم میشم مادرش قدمو تا میکنم

خاک میریزم رو سرم عزا به پا میکنم

یوماه یوماه یوماه ...

شنیدم عباسم جوشن نداشت

یه جای سالم توی بدن نداشت

بدن همه زخمی و سر به تن نداشت

فدا سر حسینی که کفن نداشت

خودم برا غربتش خدا خدا میکنم

بقیع رو با گریه هام کرب و بلا میکنم

یوماه یوماه یوماه ...

شیندم عباسم چاره نداشت

غیر دو تا چشمی که میباره نداشت

دستی که باش علم رو برداره نداشت

فدا سر حسین که شیرخواره نداشت

خودم برا بچه هاش کنیزیا میکنم

روضه میگیرم براش نذری ادا میکنم

یوماه یوماه یوماه ...