Bir dünya borcum var ağıtlara

تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم

بذار ۱۲۰ سال نوکر شما باشم

لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم

بده که پیش تو موی سرم سفید نشه

بده که نوکرت بمیره و شهید نشه

من بمیرم برات آقا بازم کمه

الهی که راضی باشه فاطمه

طردم نکنی، سردم نکنی

عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

کاشکی میشد مثل عقربه ها برگردم

به کربلا هایی که قبلا سفر کردم

کاشکی میشد ساعات همون لحظه وای می ایستاد

تو اولین بار که چشمام به گند افتاد

ندیدن حرم بلای جون نوکره

نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره

این چه بلاییه که اومده سرم

منو دق نده بذار بیام حرم

از حال خودم درمونده شدم

عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

غریبم حسین غریبم غریبم غریبم حسین