Zebihü’l-Atşan (Susuz kurban)

دل آسمون گرفته بود و بی فروغ بود

کاشکی روضه های قتلگاه تو دروغ بود

شلوغ بود

غبار بود

مادرش گوشه قتلگاه بی قرار بود

خواهرش پیاده بود و دشمنش سوار بود

غبار بود

سراب بود

ناله های غربت حسین بی جواب بود

غرق بین خاک و خون عزیز بوتراب بود

سراب بود

تمام شد

مهر فاطمه به لب های حسین حرام شد

وقت غارت حرم خون به دل امام شد

تمام شد