Zülfikar’ın atı

میره خیمه ذوالجناحت

از ظلیمه از ظلیمه

بدنت رو بو کشیدم

تیرو از پهلو کشیدم

از ظلیمه از ظلیمه

واسه غارت هر چی نیازه داره

ای مردم حرمت هر جنازه داره

من میفهمم که چی میاد به روزش

زیر مرکبی که نعل تازه داره واویلا

گرد و غبار میرسه

آخر کار میرسه

من بی سوار میرم و

ده تا سوار میرسه

زینت دوش نبی روی زمین افتاد

از رکاب ذوالجناح اینجا نگین افتاد

بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد

حسین جان ...

من و داغ شاه عالم

دیگه غرق خونه یالم

از ظلیمه از ظلیمه

صاحبم رو تشنه کشتن

تشنه و گرسنه کشتن

از ظلیمه از ظلیمه

دور قتلگاه میبینم همه شادن

تو لشکر مثل حرمله زیادن

به اسباشون آب دادن و یه قطره

به لب های خشک حسین ندادن

دور تنش میدوم بلند شه گرد و غبار

تا که به سمت حسین کمتر بیاد نیزه دار

قاتل تو از خدا حتی نمیترسید

کربلا غروب عاشورا زمین لرزید

عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

حسین جان ...