Necef eyvanı

مولا شدی تا عالمی باشد غلامت

نام تو را بردم دلم غرق شعف شد

گفتم علی دل تنگ ایوان نجف شد

از لحظه ای که آمدی بر دل نشستی

دل از شرافتمندی ات صاحب شرف شد

حب تو معیاری برای سر به راهی ست

هر که به تو مهری ندارد ناخلف شد

زهرا خودش روز قیامت دستگیر است

از هر که در راه ولایت جان به کف شد

در فتنه ها باید طرفدار ولی بود

مانند بعضی ها نباید بی طرف شد