Kuyuya söyle, sırlarının mahremi benim

خون دل رو خون دل رو خون دل رو خون دل

قطره قطره با زبون گریه کوتاه بگو

گریه کن مولا

گریه کن شاید کمی موج غمت آروم بشه

گریه کن مولا

گریه کن که آخر این گریه ها آرامشه

گریه کن مولا

گریه کن تا من کنار گریه هات مهمون بشم

گریه کن مولا

گریه کن تو آسمون ناله هات بارون بشم

گریه کن من هم برات گریه کنم

گریه کن تا پا به پات گریه کنم

گریه کن با روضه هات گریه کنم

با چاه بگو از رفیق نیمه راه و سختی راه بگو

از غریبی از غریبی از غریبی یا علی

ذره ذره با زبون غصه و آه بگو

گریه کن مولا

گریه کن درد جهالت درد این اُمت شده

گریه کن مولا

گریه کن که سهم تو تنهایی و غربت شده

گریه کن مولا

گریه کن که جهل مردم بسته دستای تو رو

گریه کن مولا

گریه کن تا بشنوه تاریخ نجوای تو رو

گریه کن من هم برات گریه کنم

گریه کن با روضه هات گریه کنم

گریه کن من هم برات گریه کنم

گریه کن من پا به پات گریه کنم

گریه کن تو روضه هات گریه کنم

با چاه بگو شب به شب مرثیه ای از داغ جانکاه بگو

از فراق و از فراق و از فراق و از فراق

از همون شب که به زیر خاک رفته ماه بگو

گریه کن مولا

گریه کن معلومه حرفای نگفته داری و

گریه کن مولا

گریه کن معلومه که داغ نهفته داری و

گریه کن مولا

گریه کن دنیای بی فاطمه دنیای غمه

گریه کن مولا

گریه کن حالا که هر روز و شب تو ماتمه

گریه کن من هم برات گریه کنم

گریه کن من پا به پات گریه کنم

گریه کن تو روضه هات گریه کنم