Senin toprak mezarın gönlümde bir ışıktır

واسه ی شیعه ها بقیع تو بهترین مامنه

روضه خونت خود خدا میشه زائرت جبرئیل

مادر تو میاد و همیشه سر بهت میزنه

وای توی صحنت گل شقایق

بهترین لحظه و دقایق

پای ایوون طلای صادق

واغریبا امام صادق ...

بوی آتیش و دوده که بازم از مدینه میاد

چشمای من برای این غصه اشک نم نم میخواد

باز در خونه ای تو آتیش کینه میسوزه و

کاشکی میشد ببارن ابرا و کاشکی بارون بیاد

وای غصه از دل زده جوونه

شعله از در کشید زبونه

بردن آقا رو از تو خونه

واغریبا امام صادق ...

جعفربن محمد الصادق تو این کوچه ها

میبرن پیش چشم اهل حرم بدون عبا

خیسه اشکه نفس نفس میزنه با این سن و سال

میدوونن آقای ما رو پیاده و بی عصا

وای بردن آقا تو دل شب

دست بسته به پشت مرکب

گریه میباره واسه زینب

واغریبا امام صادق ...

بانی روضه های همیشگی کرببلا

روضه میخونی از سر رفته ی روی نیزه ها

یاد طفل ربابی و یاد بی کسی حسین

یاد طفل سه ساله ای که عمو رو میزد صدا

روضه ی تو غم حسینه

نوحه ی تو دم حسینه

غصه هات ماتم حسینه

واغریبا امام صادق ...