Selam ey canımın sultanı

نه تنها کاظمین آقا که تو قلبم حرم داری

دلم گرمه که آقامی تو نوری تو شب تارم

تویی که قبل هر خواهش گره وا کردی از کارم

برا من که کمترینم همیشه لطفت زیاده

خاطرات خوب عمرم همه از باب الجواده

همیشه تو هوامو داری

همیشه میرسی به دادم

تو زندگیم هر چی که باشم

فدایی امام جوادم

فدایی امام جوادم ...

بمیرم صورت خورشید گرفته رنگ مهتابو

جلو چشمای معصومش میریزن رو زمین آبو

اسیر غربته اما داره میره از این دنیا

آقامونو جوون کشتن شبیه مادرش زهرا

رمقی تو پیکرش نیست نفس راحت نداره

دم آخر از غریبی روی خاکا سر میذاره

دور و بر عزیز زهرا دوباره هلهله به پا شد

به اشک غربتش میخندن حجره شبیه کربلا شد

همیشه تو هوامو داری

همیشه میرسی به دادم

تو زندگیم هر چی که باشم

فدایی امام جوادم

فدایی امام جوادم ...

بمیرم که دم آخر حسینو که صدا میزد

تو حجره با لب تشنه رو خاکا دست و پا میزد

شنیدم عاقبت رفته روی بام پیکر آقا

نداره سایه بون غیر از پر و بال کبوتر ها

ولی اون تن که رها شد وسط صحرا حسینه

الهی واسش بمیرم بی کفن تنها حسینه

تشنه لب افتاده به صحرا زینت آغوش پیمبر

ناله آسمون بلنده با نوحه غریب مادر

حسین حسین غریب مادر ...