Ne kadar garip, evin köşesinde kardeşinin elinden gidiyorsun

تو که یک عمره خون دل خوردی

دیگه از زنده بودنت سیری

چهل سال آزگاره غرورت جریحه داره

یاد ماجرای کوچه رو زخمت نمک میذاره

غریب ترین فدای اشکای چشمات

داری میری بمیره خواهرت برات

حسن غریب مادر ...

داغ سیلی و چادر خاکی عمری ذره ذره آبت کرد

دیدن میخ و شعله آتیش توی کابوس شب عذابت کرد

تمومی نداره این غم وجودت میسوزه کم کم

بمیرم که از غریبی نداری تو خونه محرم

به اون خدا غریب مادری حسن

تو از بابا خیلی غریب تری حسن

حسن غریب مادر ...

یه کمی آروم نفس بکش داداش

خواهرت داره نصفه جون میشه

من بمیرم که پشت هر سرفه

دهنت غرق خون میشه

الهی دعام بگیره تو خوب شی نگو که دیره

چه سخته حسن ببینم که سهمت بارون تیره

پر از غمی این دم آخری حسن

چشمات تره برا غریب بی کفن

حسین غریب مادر ...