Ah ey Zeyneb’in hilali

ماه شبای تارم

خیلی دلم گرفته

دیگه آروم ندارم

بی سر غریب مادر

مهموم حسین مظلوم

وای از گلوی زخمی

ظالم یه ذره آروم

بی حیای پیش چشم مادرت میزد

نیزه شو بعد حلقوم تو سرت میزد

انگاری توی قلب دخترت میزد

از تو نمونده چیزی

حتی یه تیکه پیرهن

وای از غروب و غارت

وای از نگاه دشمن

بی حیا زیر گوش دخترت میزد

وای قدم روی نعش اکبرت میزد

آخ بمیرم لگد به پیکرت میزد

ای حسینم ای حسینم ای حسینم