Ayaklarına kapandım ve bana Kerbelâ verdin

میگه اینو کربلا خریدمش

اولین باری که قسمتم شده

به ضریح قدیمیه کشیدمش

به سرش یاد رفیقایی که

پای هم سینه زدن افتاده

اون رفیقی که عَلَم کش بوده

کربلا ندیده و جون داده

رو میزنم به تو یا ایها العزیز

آقا مسیحیه باز آورده مریض

مرده روی سرش آب حیات بریز

تو همونی که به من بها دادی

به پات افتادم و کربلا دادی

تو همونی که دم میدون مشک

مادر مریضمو شفا دادی

نشد آقا که یه بار رو بزنم

روی نوکرتو بندازی زمین

حاجتمو دونه دونه بم دادی

پای نذر سفره ام البنین

جون بهم دوباره داد بوی یاس حرم

آرزومه بشم من عکاس حرم

تو گوشمه صدا یا عباس حرم

زیرو رو کرد من و کربلا ی تو

یادمه یه بار پایین پای تو

یه دهاتی رو دیدم گریه میکرد

یه کفن خریده بود برای تو

گریه میکرد با تو درد و دل میکرد

با همون لحن دهاتی وارش

میگفت اقا شنیدم بی کفنی

داد میزد کفن نمیاد به کارت

این پیرمرد کجا اون پیر مرد کجا

که با خنده اومد در بین قتلگاه

پاشو هی میکوبید میزد به تو عصا

شاعر: علیرضا شهرابی