Sana arzım vardır ey yârim

من به خال لبت گرفتارم

آن قدر از تو هر کجا گفتم

یک حسینیه ام که سیارم

بزرگ دنیایی عزیز زهرایی حسین ...

عارضم خدمتت که ای یارم

من به خال لبت گرفتارم

پرچمت را به دوش من بسپار

فرض کن خشت روی دیوارم

بزرگ دنیایی عزیز زهرایی حسین ...

تربت تو نماز خوانم کرد

ورنه من سر به سجد نگذارم

خودمانی بگویم این خط را

آی مشتی به تو بدهکارم

بزرگ دنیایی عزیز زهرایی حسین ...

به گنهکاری ام نگاه نکن

مرد و مردانه دوستت دارم

گریه کردیم و خوب شد زخمت

برکتی داشت اشک بسیارم

به همه گفته ام رفیق تو ام

به بقیه نگو که سربارم

عارضم خدمتت که ای یارم

من به خال لبت گرفتارم

به همه گفته ام رفیق تو ام

به بقیه نگو که سربارم

راه را باز کن که خسته شدم

آرزومند روز دیدارم

بزرگ دنیایی عزیز زهرایی حسین ...