Ramazan ayı — inancımız budur

باورم اینه امام حسین روزی رسونه

ماه رمضونه این باورمونه

نوکر شبیه امام حسین تشنه میمونه

دستامو ببین این دست همون دستیه که برات سینه زده

چشمامو ببین از ابر این چشما واسه تو بارون اومده

یک سال گذشت اما یه بار هم بدی هامو به روم نزدی

آقای من تو که همیشه با این رو سیاه راه اومدی

از رو سر من سایه ات رو نگیر ارباب

ممنون تو ام یا نعم الامیر ارباب

اشکم دونه دونه میریزه رو گونه

روزی نبوده اشک نریزم برا طفل سه ساله

وقتی رو نیزه باباشو میدید

زنده بمونه از این پس میدونه که محاله

سر را ببرید دختر نمیتونه این صحنه ها رو ببینه

زیر لب میگفت وقتش رسیده که بابام رو پاهام بشینه

بابامو بده آهش داره قلب عمه ام رو آتیش میزنه

بابامو بده این سر که چوبش زدی شیشه عمر منه

این زجر پلید راهم رو گرفت ای داد

جوری منو زد دندون جلو افتاد

از رو سر من سایه ات رو نگیر ارباب

ممنون تو ام یا نعم الامیر ارباب