Kollarını aç

هر جا بوی حرمو میده یعنی خونه

زنده میمونه زنده میمونه

تو رو بارون خدا اشکمو باور کن

این شبا تو بغلت حالمو بهتر کن

نگاه به نوکر کن نگاه به نوکر کن

بغل وا کن که پناه خودمی

بغل وا کن تکیه گاه خودمی

معرفت یعنی خط به خط یعنی

عظمت یعنی ابی عبدالله

بی کران یعنی ضربان یعنی

مهربان یعنی ابی عبدالله

ای حسین جانم ای حسین جانم ای حسین جان ...

باز میگم تو خونواده منی قطعا

من از این خونه و خونواده ام حتما

دوباره خونه حتما دوباره خونه حتما

باز میگم که خاک سرده ولی تربت نه

که ترانه ها میمیرن ولی نوحه ات نه

مَردم روضه ات نه مَردم روضه ات نه

بغل وا کن دیگه رو سفید بشم

بغل وا کن که منم شهید بشم

این پریشانی مرثیه خوانی

روضه گردانی آبروی ما

خیمه نورانی مادرت بانی

خان سلطانی آبروی ما

ای حسین جانم ای حسین جانم ای حسین جان ...

اسمتو که میبرم میگم جنون آمیز

باز میگم فقط حسینه باده لبریز

شور رستاخیر شور رستاخیر

اسمتو که میبرن باز میگم آقای

ابی عبدالله بزرگترین سرمایه

انشاالله مشایه انشاالله مشایه

بغل وا کن که دلم تنگه برات

بغل وا کن برسم به کربلات

بغل وا کن پیش دلبرم باشم

بغل واکن اربعین حرم باشم

ای جهان آرا مهربان یارا

نعمتی ما را ابی عبدالله

نفست محیا محی الموتی

جانم ای آقا ابی عبدالله

ای حسین جانم ای حسین جانم ای حسین جان ...

شاعر: محمد اسداللهی