Kerbelâ’nın acısından öldüm hasretten

حالم بد بود اما به روم نیاوردم

لنگه کارم کارم رو به تو میسپارم

من چی میخواهم من که امام حسین دارم

دیگه خسته ام و از همه بریدم

تو که شاهدی من چیا کشیدم

همه خستگیام در اومد آقا

یه غروب که به کربلا رسیدم

خسته ام از این بازیا

دورمون نندازیا

با گدا میسازیا

ابی عبدالله

نذر روضه ات زندگیم

ای حسین بچگیم

گریه ناله نوکر همش تو این حاله

یک سال دوری اندازه هزار ساله

خسته ام تنهام اینجوری تا نکن باهام

من میمیرم امسال اگه نیام آقا

سفر اولم یادته یا نه

ورودی حرم یادته یا نه

وقتی راهی شدم از در خونه

گریه مادرم یادته یا نه

خسته ام از نامردیا

خوبه روضه گردیا

سر به راهم کردیا

ابی عبدالله

ای دلیل گریه مون

ای حسین مهربون