Aşık oldum

از غصه دوری دنیامو غم برداشت

عکس ضریحت رو وقتی بغل کردم

لبخند زدم اما چشمامو نم برداشت

انگار فقط از عشق دلتنگی میمونه

وقتی دارم تقاص این دوری رو پس میدم

من واسه این که ببینمت تو خواب

خیلی شبا به یاد تو با گریه خوابیدم

تو رو به گریه های من

بذار خودت رو جای من

ببین دلم طاقت نداره

دل شکسته منو

این روح خسته منو

تو آغوشت بگیر دوباره

پناه من امام حسین ...

دنیام بدون تو بی رنگ و بی روحه

بی تو زمستونه بی تو هوا سرده

تو زندگیم هر چی کم داشتم و دارم

عشقت آقا جای خالیشو پر کرده

جز تو کی آقا جون حرفامو باور کرد

کی از نگاه خسته من دردمو فهمید

توی روزای سخت حالم که بد میشد

تنها کسی بودی که اومد حالمو پرسید

تو مرهم غم منی

آقا تو محرم منی

شبایی که میشم پر از درد

حسین

برای من دلواپسی

توی روزای بی کسی

فقط میشه رو تو حساب کرد

پناه من امام حسین ...

از کوچکی آقا واست پریشونم

روی لب خشکت عمریه بارونم

چشمام فقط واسه داغ تو تر میشن

خیلی دوست دارن اشکای رو گونم

از اون قدیما با مهر تو مأنوسم

هر شب بغل کردم آقا تو روضه غم هاتو

من عمرمو دارم پای تو پیر میشم

خودت ببین چین و چروکای تو چهرم رو

من آرزومه پای تو

یه شب تو روضه های تو

سرم رو رو زمین بذارم

تو لحظه های مردنم

شب به خاک سپردنم

تو هم آقا بیای کنارم

پناه من امام حسین ...