Ey Hüseyin’im

من امام حسینیم همینه تقدیرم

میرسی به داد من تو خونه قبرم

آخرین روضه خونگیمو میگیرم

حسرت میخورم که پای علم

کم سینه زدم کم گریه کردم

حسرت میخورم از اینکه چرا

دور از کربلا کم گریه کردم

کاش بیشتر به روضه رفته بودم

یه یا حسین بیشتر گفته بودم

جانم امام حسین جانم ...

مرگ و زندگی عاشقای تو خاصه

احتضار و اون دقیقه ها که حساسه

ندارم دل نگرونی وقتی میبینم

سر من رو دامن حضرت عباسه

میمیرم من از شوق اربعین

جز عشقت من هیچ چیزی ندارم

کاشکی کربلا تو ایوون طلا

یا پایین پا باشه مزارم

اشهد من یه روزی میشه آخر

نوحه یا حسین غریب مادر

جانم امام حسین جانم ...