Benim İmam Rıza’m ol

نزدیک تر از این رگ گردنی

با بار گناه هر وقت که میام

توی حرمت انگار صدام میزنی

وقتی بارون میزنه چقدر دیدنیه صحن گوهرشاد

عالمی دارم آقا از اون بچه گی با پنجره فولاد

هر دفعه که اومدم اسیر تو شدم تا شدم آزاد

دور و برت همه خوبن فکر گدای بدم باش

فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش

یا حبیب من لا حبیب له رضا

پیش منی شریکی تو تک تک لحظه هام

همیشه یه شب حرمت نیام همه رفیقام

یه روز میرن و فقط تویی که آخر میمونی برام

رد پای خوبی هات محبت چشات تو خاطراتم

کی میتونه غیر تو یا دست خیر تو بده نجاتم

رزقمو یادت نره منم کبوتر صحن و سراتم

تو غریب الغربایی پس آشنای خودم باش

فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش

دور و برت همه خوبن فکر گدای بدم باش

فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش

یا حبیب من لا حبیب له رضا

شاعر محمد جواد امامی