Keşke vuslatın imzası olurdu

گره از کار دل وا میشد ای کاش

برای دیدنت ای حضرت عشق

دو چشمانم چو دریا میشد ای کاش

سحرگاهی به یمن مقدم تو

سرای ما مصفا میشد ای کاش

دل غم دیده و پر درد ما هم

به دست تو مداوا میشد ای کاش

یابن الحسن ...

میان زمره چشم انتظاران

ز رحمت نام ما جا میشد ای کاش

دل آواره ام در زیر پایت

شبیه خاک سحرا میشد ای کاش

دل نامحرم ما محرم آن

غریبی های مولا میشد ای کاش

دم آخر تن صد پاره ما

غبار راه زهرا میشد ای کاش

یابن الحسن ...

پس از چندین و چند صد سال گریه

دگر دستان او وا میشد ای کاش

به برق ذوالفقاری خاک خورده

غرور شیعه معنا میشد ای کاش

مزار مخفی یاس مدینه

به دستان تو پیدا میشد ای کاش

غرور چادر خاکی کجایی

عزیز فاطمه پس کی میایی

یابن الحسن ...