Kerbelâ — Allah’a yemin, sabrım tükendi

دو رکعت نماز تو حرم شده حاجت من کرببلا

حسرت همیشگی من حال خوب بندگی من

وقتیه که دل توی حرمه

اسمه دوا فقط ذکره شفا فقط حسین

این همیشه حرف مادرمه

خسته شدیم حسین بستمونه دوری از حرم

دست منو بگیر دیگه آب گذشته از سرم

دست منو بگیر آقا دست منو بگیر

انظر الینا اباعبدالله ...

کرببلا نکنه دیگه وانشه پام به حرم

تو بگو حالا من چه خاکی بریزم به سرم کرببلا

تو تقدیر من چیه بگو من دارم هزار تا آرزو

تا آخر بگو باهام میمونی

میگیرم بهونه تورو میخوام آب و دونه تو رو

حال و روزمو که خوب میدونی

کارم صبوریه این چه رسمشه ای روزگار

دست منو بگیر توی دست شیش گوشه بزار

دست منو بگیر آقا دست منو بگیر

انظر الینا اباعبدالله ...