Ey kutsal acı, yine gönlümde filizlendin

چقدر بهت محتاج بودم چقدر به موقع اومدی

سر حالم تو روضه اصلا انگار غم میخوام

من اصلا از دنیا چی میخوام محرم میخوام

یک دقیقه از عمرم مونده باشه دم میخوام

نفس های آخر رو پای این پرچم میخوام

دنیای من همین دمه هرچی بگم حسین کمه

دنیا یک دلخوشی داره اونم محرمه

آقام حسین حسین حسین

تا که اسمتو میبرم گریه میکنم بی هوا

چقدر حالمو خوب کرده این حسین حسین گفتنا

مگه اسمت چی داره که دلم آشوب میشه

تا دم مرگم پیشت باشم چقدر خوب میشه

همین اشکای چشمام زیارت محسوب میشه

در خونت هرکی نوکر باشه محبوب میشه

من از تو دل نمیکنم با تربت تو ساختنم

تا وقتی که نفس بدی من سینه میزنم

آقام حسین حسین حسین

من که از همون بچگی عشق تو توی خونمه

چیکار کنم با این دوری که درد بی درمونمه

اگه این درد دوری برای من کابوسه

تو هوامو داری چون قلبم باهات مانوسه

دیگه دارم میمیرم داره این دل میپوسه

بیشتر از هر سال آقا بیقرار پابوسه

ارباب خوب و نازنین حال خرابمو ببین

درمون من زیارته اونم تو اربعین