Bu ne coşkudur ki bütün âlemde

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

حسین حسین حسین

باز این چه رستخيز عظيم است کز زمين

بي نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

در بارگاه قدس که جاي ملال نيست

سرهاي قدسيان همه بر زانوي غم است

کشتي شکست خورده ي طوفان کربلا

در خاک و خون فتاده به ميدان کربلا

گر چشم روزگار بر او فاش مي گريست

خون مي گذشت از سر ايوان کربلا

از آب هم مضايقه کردندکوفيان

خوش داشتند حرمت مهمان کربلا

ما از تو به غیر تو نداریم تمنا حسین

حلوا به کسی ده که محبت نچشیده

گر بدانم به دم مرگ که حشرم با توست

از لحد رقص کنان تا به قیامت بروم