Nefes almama fırsat vermediler

یکی دو تا نیستن که، زیادن

به جون خونه علی افتادن

مقتل می نویسه

دور و بر مادرم شلوغه

انشالله که دروغه

محسن رو که کشتن

خیلی سخت میبینه دیگه چشماش بی فروغه

انشالله که دروغه

کار زنونه شد، فضه رو صدا کرد

به علی نگفت، مادرم حیا کرد

میخ در چی کار با یه پا به ماه کرد

وای از دل علی، وای از دل علی

با دست پر به خونه تا رسیدن

خونه رو با اهلش آتیش کشیدن

فاطمه می سوخت اونا می خندیدن

مقتل می نویسه

ساقه های یاس رو بد شکستن

انشالله که دروغه

با این که میدیدن زهرا پشت در بود

در رو با لگد شکستن

انشالله که دروغه

آه کشید علی، روز من سیاه شد

دست رو دست میزد، محسنم فدا شد

وای از دل علی، وای از دل علی