Bu üç ay gibi, hüzne batmış halde geldin

به حیدر تو لبخند زدی فاطمه

روز آخر انگار که بهتر شدی

خودت پشت در اومدی فاطمه

برا دلخوشیم نیست بگو راه اگه داری میری تو خونه

برا دلخوشیم نیست اگه خونه بازم پر بوی نونه

برا دلخوشیم نیست اگه میزنی موی زینب رو شونه

برا دلخوشیم نیست بگو این که پهلوتو زینب نبسته

برا دلخوشیم نیست اگه روی زانوت حسینم نشسته

اگه آب و جارو زدی خونه رو باز با دست شکسته

ای آرام جانم نرو فاطمه

گل قد کمانم نرو فاطمه

ببین میتوانی بمانی بمان

نگار جوانم نرو فاطمه

ای آرام جانم نرو فاطمه ...

قرار دل بی قرار علی دیگه حرف رفتن نزن فاطمه

تو عجل وفاتی میخونی مگه شدی از علی خسته مثل همه

میدونی نباشی دیگه زینب از زندگی دست کشید

میدونی نباشی میمیره حسن با چیزایی که دیده

نباشی تو هیچکس جواب سلام علی رو نمیده

میدونی نباشه میگن که دیگه کار حیدر تمومه

میدونی نباشه یه خار تو چشام استخون تو گلومه

نباشی منو میکشه درب و مسماری که روبرومه

ای آرام جانم نرو فاطمه

گل قد کمانم نرو فاطمه

ببین میتوانی بمانی بمان

نگار جوانم نرو فاطمه

ای آرام جانم نرو فاطمه ...

سیاه مثل شب روزگارم شده

پر خونه چشم ترم فاطمه

دیگه بعد محسن بدون تو من

چه خاکی بریزم سرم فاطمه

مگه میره یادم خراشی که افتاده بود زیر ابرو

مگه میره یادم خون تازه داشت سینه زخم و مجروح

مگه میره یادم میزد با غلافش چه جوری رو بازو

مگه میره یادم در سوخته افتاده بود روی پهلوت

مگه میره یادم چهل تا حرومی چطور رد شد از روت

نه یادم نمیره با دستام برات ساختم از تخته تابوت

ای آرام جانم نرو فاطمه

گل قد کمانم نرو فاطمه

ببین میتوانی بمانی بمان

نگار جوانم نرو فاطمه

ای آرام جانم نرو فاطمه ...