Kalp yarası

حیدر اون حیدر نمیشه

زخم سرم هر چی که باشه

زخم میخ در نمیشه

زخم پهلوی زن پا به ماه

نکنه هنوز نشد رو به راه

روضه هاشو گفتم هر شب به چاه

پشت در افتاده بود بی گناه

کشتنش اما میگفتن که خودش مرد

خودش حتما یه روز محکم به در خورد

خودش خورده به جایی چشم و گونش

خودش آتیش گرفت لابد تو خونش

ای وای من ای وای من زهرا ...

از بعد تو گفتم همیشه

این خونه اون خونه نمیشه

سی ساله شاید بعد دستاش

محاسنم شونه نمیشه

روضه میخوندی همش با حسین

بگو من غریب ترم یا حسین

زنده بودم پیش چشمای من

زنمو زدن اما حسین

زینبو اهل حرم دل نگرانند

حسین تا هست زن ها در امانند

حسین تا هست خیمه روبراهه

غم ناموس بعد از قتلگاهه

تنها شدی و جنگیدی تنها ابی عبدالله

کشتن تو رو مقابل زن ها ابی عبدالله

لب میگزیدی و شدی مأیوس ابی عبدالله

کشتن تو رو با غصه ناموس ابی عبدالله

سید مظلوم حسین جانم ...