Ey anne, özledim seni

تو روضه باید پِیِت بگردم

قد خمت عُمر کمت واسه کدوم گریه کنم

مادرمی میشه مگه برات آروم گریه کنم

تا اون روزی که برات بمیرم

شبیه مولا زبون میگیرم

وای من و وای من و وای من

ضرب در و پهلوی زهرای من

در وسط کوچه تو را میزدند

کاش به جای تو مرا میزدند

گوشه چشم تو چرا شد کبود

فاطمه جان مگر علی مرده بود

ای مادر ممنونم منو آوردی

تو خونه دست حسین سپردی

بشین براش پیرهن بدوز که من به پات زار بزنم

منم ببر تو قتلگاه که پا به پات زار بزنم

با این امید که براش بمیرم

با ناله تو زبون میگیرم

مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود

مگر حسین تشنه لب عزیز مصطفی نبود

حسین من حسین من ...