Dertlerim çaresiz

حیدر امشب سرگردونه

چرا به من نگفته بودی

که پیکرت مثل خزونه

رو این کفن گلهای زخمت زده جوونه

باز دوباره

چشماتو وا کن عزیزم

منو نگاه کن که دارم

رو لحدت خاک میریزم

جانم زهرا ...

چشما سرخه دلها مضطر

با نجوای مادر مادر

ببین دارم آتیش میگیرم

ببین گلات دارن میمیرن

تو این سکوت حتی نمیشه زبون بگیرم

کاشکی میشد

پیش مزارت بمونم

علی رو هم خاک بکنند

تا که کنارت بمونم

جانم زهرا ...