Ey sakî sakî, sancağı kaldır Abbas

در اوج آسمان پرچمداری

ای عشقت تا ابد در دل جاری

در دلم نهری از علقم داری

جانم چه علمداری

می آیی و دم داری

حیدر به تو می نازد

از بس که جنم داری

ای سید و سر لشکر

ای محشر در محشر

همرزم تو در میدان

شهزاده علی اکبر

ای یل کربلا با وفا با وفا

دست مشکل گشا پسر مرتضی

یا ابوفاضل ...

صفین اومد به یادم روزی که

سیزده سالت بود اما جنگیدی

صد دل از مالک اشتر بردی

وقتی که مثل مولا جنگیدی

روز از پی شب میرفت

ابرو به غضب میرفت

تو به جلو میرفتی

دشمن به عقب میرفت

ضربت همه کاری بود

خون بود و که جاری بود

صدها بدن بی سر همواره فراری بود

ابرویت ذوالفقار دشمنت تار و مار

از ضربات تو دشمن گفت الفرار

یا ابوفاضل ...

منزل به منزل از روی ناقه

اظهار خشم و بیزاری کرده

زینب بعد از غروب عاشورا

جای عباس علمداری کرده

مردانه قدم میزد افسانه رقم میزد

از نهضت عاشورا بی واهمه دم میزد

الگوی حیا زینب