Zeynep’e “kraliçeler gibi başını tut” dedin

دختر حیدر باش ولی مردانه

کاش ابالفضل باشه ببینه وقتی

میری میجنگی با ابن مرجانه

بگو بسم الله من دختر علی ام

جای مولا روی منبر علی ام

اگه میدون میرفت توی کرببلا

همه فکر میکردن پسر علی ام

چادرم روی سر خود زره علیه

خطبه روی منبر ز حنجر علیه

تو به زینب گفتی ای ملک بانو

دختر زهرایی بایدم خانم

و به عباسمم گفتم

همیشه پایین پات بزنه زانو

پا بزاری روی زانوی قمرم

تا بگه به عباس مادرت پسرم

منو میندازی یاد علی پدرم

همه عالم مسته یه عقیله و قمره

ذکر ما پیوسته یا عقیله و قمره

هستی مون از هست یه عقیله و قمره

بنی هاشم دست یه عقیله و قمره

یا علی گفت و هوش از عدو رفته

از تموم کوفه آبرو رفته

چادرش محکم بود

هر کی جز این گفت

تا به موی سر تو گل فرو رفته

یا علی گفت و خطبه رو زمزمه کرد

یا علی گفت و هدیه به فاطمه کرد

یا علی گفت و علم رو گرفت

یا علی گفت و زد شام و علقمه کرد

وقتی پا میکوبه قدم قدم علیه

باز عدو آشفته علم علم علیه

علی علی علی ...