Yine başımın kanına merhem sürme

زینب بیا و بردار با گریه بسترم را

گیرم طبیب امشب زخم مرا دوا کرد

پیش تو می شکافد صد زخم دیگرم را

یک عمر چاه کوفه هم ناله علی بود

با فاطمه گرفتم احیای آخرم را

سی سال پهلوی من حرمت فقط شکستند

آنها که بد شکستند پهلوی همسرم را

زهرا میان بستر رویش کبود بوده

بگذار پای آن غم زردی پیکرم را

علی علی علی علی علی علی

او را که غسل دادم سر را زدم به دیوار

چه خوب شد ندیدی بازوی پر ورم را

زهرا غم حسن را در کوچه دید و جان داد

رویش نشد بگوید بردار زیورم را

طبق روال مادر روضه فقط حسین است

رفتم به کربلایت پای منبر است

از صبح تا غروبی صد بار گریه کردم

گودال را بگویم یا غارت حرم را

اصلا بیا ابالفضل جان تو جان زینب

در بین کوفه تنها نگذار دخترم را

حتی اگر که خوردی بالای نیزه ها سنگ

نگذار که بگویند بردند معجرم را