Sekizinci İmam’ın göz nuru

داره میسوزه توی خونه

عده ای کف زنان میخندن

دل زهرای اطهر خونه

امام عالمین غریب کاظمین

ناله میزد حسین حسین حسین

جلو کنیزکا رو خاک حجره ها

میزنه دست و پا خدا خدا خدا

بدنش روی بام خانه افتاده بی کفن انگاری

سایه بونش کبوترها و نداره وقت رفتن یاری

با دستای زنش تو خونه کشتنش

مونده رو بوم تنش تنش تنش

اگه نخورده آب به زیر آفتاب

میسوزه با رباب رباب رباب

لحظه آخر از کار تو گرهی وا نکردن آقا

هر چی کردن ولی جسمت رو اربا اربا نکردن آقا

ولی تو کربلا جوون خیمه ها

میون نیزه ها خدا خدا خدا

اکبرشو که دید آقام دیگه خمید

تا خیمه ها رسید رسید رسید

سیدنا المظلوم سیدنا العطشان

سیدنا الغریب غریب غریب