Perişanım, dua et efendim

نگو بی تو اینجا رها میشوم

اگرچه لگد خوردم از این و آن

به عشق تو هر دفعه پا میشوم

تو هستی و من خوب حس میکنم

تمام سحر ها دعا میشوم

اگر چوب خشکم اگر کهنه ام

نینداز دورم عصا میشوم

خرابم دعایم کن آقای من

که با یک دعایت بنا میشوم

بگو گرچه آلوده ام من هنوز

به زیر عبای تو جا میشوم

می آیم اگر آهنی کهنه ام

کنار تو باشم طلا میشوم

نشد جمکران تو آدم شوم

ببر کربلا ، کربلا میشوم

***

حسین ...

افطار ها به کام من زهر میشود

آخه آقای ما گرسنه و تشنه شهید شد

برای ذبح سرش استخاره میکردند

و حرف شمر و سنان هم به هم بفرما بود