Bir irade dağı gibi, heybetle Hüseyin’in önünde duruyorsun

هم شیر زاده ای هم شیرزن شدی و دو تا شیر زاده ای

فخر مخدرات بانوی با ابهت این خانواده ای

مانند مادرت کوبنده حرف می زنی و فوق العاده ای

از بس جلیله ای عباس داده ای نخ معجر نداده ای

در نزد آفتاب کردی از این دو ماه عجب استفاده ای

لشکر کشیده ای از بین خیمه تیغ دو پیکر کشیده ای

این ذوالفقار را با این دو تا پسر علوی تر کشیده ای

شانه به مویشان سرمه به چشم این دو برادر کشیده ای

ای مادر شهید این نوع درد را دو برابر کشیده ای

انگار یک تنه جام بلای قافله ای سر کشیده ای

با اینکه سال ها زحمت برای این دو دلاور کشیده ای

در محضر حسین حالا قلم به واژه مادر کشیده ای

در چهره ات ندید هرگز کسی غم دو جوان رشید را

بهتر نبوده اند نشنیده اند آنچه که گوشت شنید را

یا که ندیده اند از روی تل هر آنچه که چشم تو دید را

بهتر ندیده اند آنجا که پای زجر به خیمه رسید را

بهتر ندیده اند این قامتی که بین خرابه خمید را

بهتر ندیده اند در شام کوچه گردی و بزم یزید را

بهتر ندیده اند یک سال و نیم موی سراسر سپید را

بهتر ندیده اند که صدا می زدی مادر آب کجایی پسرت آب نخورد

پدر خاک کجایی پسرت خاک نشد

مظلوم حسین بی کس حسین تشنه حسین

غریب حسین تنها حسین پیروز حسین آقا حسین