İlk gün beşiksiz dolaşıyorsun Ali

یک شبه مادر برای خود شدی مردی علی

آخرین باری که بستم بند این قنداق را بر دلم افتاده دیگه بر نمی گردی علی

بیشتر شرمنده می سازی پدر را گریه کن بس کن این لبخند اشکم را درآوردی علی

زانویت را جمع کردی بس که پیچیدی به تیر دست ها را جمع کردی بس که پر دردی علی

باز کن از ساقه ی این تیر انگشتان خود نیست همبازی تو بیچاره ام کردی علی

بی تعادل هستی و ماندم چگونه با سرت حجم تیر حرمله را تاب آوردی علی

می زنی لبخند پیدا می شود سرهای تیر عاقبت دندان شیری هم درآوردی علی