Ebu Abdullah’ın bakışı, zavallı kalbin sığınağıdır

کجا مثل حرم میشه برا کسی که آواره ست

به ضریح تو گره میزنم همه ثانیه هامو امام حسین

سر ذوقمو میگیرم اگه همه قافیه هامو امام حسین

همین ساعت همین لحظه الآن باید حرم بودم

اگه دنیا به کامم بود الآن شاید حرم بودم

منو میبری حرم یا نه ؟! ...

نگاه ابی عبدالله نگاهمو عوض کرده

هوای دلمو داشته که راهمو عوض کرده

دیگه خسته ام همه غیر تو

پره کاسه صبرم امام حسین

کرمت رو باز برسون بهم

شب اول قبرم امام حسین

همون ساعت همون لحظه اگه میشه کنارم باش

تو تنهایی تو گرمای شب سرد مزارم باش

منو میخری آقا یا نه ...

نگاه ابی عبدالله میگن که نگران بوده

عبایی که رو دوشش بود تو دستای سنان بوده

نه عمامه و نه یه پیرهن دیگه نایی نداره امام حسین

واسه دست و پا زدنش اصن دیگه جایی نداره امام حسین

همون ساعت همون لحظه یکی نیزه به پهلو زد

خدا لعنت کنه شمرو که روی سینه زانو زد