Aşık olma, gönül verme

از بچگی بود و از سادگی بود

از بد بیاری هر چی بگی بود

بی تو مگه زندگی زندگی بود

لحظه به لحظه عمر تباهم

آلودگی بود و آلودگی بود

حالا دلم از تو دم میزنه

شب ها تو صحنت قدم میزنه

جز تو به هرچی که فکر میکنم

آرامشم رو بهم میزنه

حالا که به تو دل دادم حسین

حالا که دیگه به پات افتادم حسین

از محضر تو جز تو نمیخوام

هرچی که پسنده توئه آمادم حسین

جان آقام حسین جان آقام ...

میدونی هیچوقت دل سنگ نبودم

همرنگ دنیای صد رنگ نبودم

پیش تو میخوام اقرار کنم که

واست بجز مایه ننگ نبودم

اما خدایی واسه ضریحت

هیچوقت مثه حالا دلتنگ نبودم

تو خواب میبینم که باز عازمم

دلتنگ با چاووش حاج ناظمم

هرچی صلاح تو باشه قبول

اما بدون من حرم لازمم

هرچند تو رو آزردم حسین

جز تو به کسی دلم رو نسپردم حسین

دور از حرمت افسردم حسین

صادقانه میگم که کم آوردم حسین

جان آقام حسین جان آقام ...