Benim bir sözüm var, senin de bir sözün var.

من قراری دارم تو قراری داری

هر کدوم از ما رو با قراری

واسه کاری انتخاب کرده حسین

بد به حال کسی که

برا نوکریش جواب کرده حسین

یکیمون چایی ریز شبای هیئت شد

یکیمون واسه روضه خونیاش دعوت شد

یکی پرچم میده

یکی اون آخر سینه زنیا دم میده

به همه غم میده

اشک نم نم میده

مزد بعضیا رو شبهای محرم میده

به یه عده تو سال کربلا هم میده

به تموم نوکراش وعده خلاصی از بین جهنم میده

بعضیامون شبای جمعه مسافر میشن

همه زائر میشن

بعضیا روضه خونن مداحن

بعضیا میان و شاعر میشن

بعضیا گریه کنن

توی خیمه حاضر میشن

بعضی حُر میشن

از خدا پر میشن

حتی سنگم باشن

با یه نم اشک عزا همشون دُر میشن

روضه آدم سازه

با دل مرد و زن و پیر و جوون میسازه

چرا حیرون موندی به خدا در بازه

خونه آقامون جا فراوون داره

سفره روضه همیشه پهنه

بس که مهمون داره

چه کسایی که بلد بودند و

تو همین خیمه گدای کردن

دلاشونو با هم کربلایی کردن

سیم دل وصل شد و

براشون حرف ولی اصل شد و

وسط گریه یه حاجت خواستن

تو دلاشون یه شهادت خواستن

تو سیاهیای دنیا بودیم

که اونا رفتن و رو سفید شدن

ما که جا موندیم اونا شهید شدن