Olsa da olmasa da Kerbelâ’ya gidiyorum

اونی که هیچکسی براش دلتنگ نیست

من به سیاهیات پناه آوردم چون

بالاتر از سیاهی که رنگ نیست

شد شد نشد میرم تو حرم اباالفضل

یه روضه ام البنین میگیرم

به علی اصغر قسمش میدم که

بذاره تو باب القبله بمیرم

شد شد نشد میرم کربلا زیر قبه

به علی اکبر متوسل میشم

میمونم و بر نمیگردم دیگه

مقیم صحن ابوفاضل میشم

ای حضرت چاره ساز حسین

کار منم راه بنداز حسین

همیشه پرچماتو تار میبینم

بغضم با این چشما هماهنگ نیست

من به سیاهیات پناه آوردم

چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست

شد شد نشد یه شب سرزده میرم نجف

ضریح بابامو بغل میکنم

یه روزی آخرش میمیرم برات

من حرف نمیزنم عمل میکنم

شد شد نشد میرم سوریه توی بازار

چند تا عروسک میخرم آخرش

این قسم آخر ما نوکراست

نه نمیگه حسین به دخترش

ای حضرت بی نیاز حسین

کار منم راه بنداز حسین