Bu yaralarla dolu kafesten atlama

نفس بکش نفس ، نفس بگیره شوهرت

رفیق نیمه راه خدایی رسمش این نبود

ولی قبول دارم که جات روی زمین نبود

تا همین جاشم با هرچی که بود ساختی

تو همیشه از هرچی شکوه است لب دوختی

به خدا تو حُرم ناله هات میسوختم

وقتی که توی آتیش در میسوختی

باشه برو همسفرم باشه برو

به این سفر باشه برو

ولی بیا منم ببر

خجالتم نده حلالیت نگیر

بگو چی کار کنم رو پات بلند بشی بازم

علی فدات بشه یه بار دیگه بگو بخند

بگو که خوب شدی یا پارچه رو سرت نبند

به خدا خیلی خوب طاقت آوردی که

دو ماهه با این درد پهلو درگیری

بس که چشمات تاره چند دفعه دیدم که

حسنو با حسین اشتباه میگیری

باشه برو کبوترم باشه برو

شکسته پر باشه برو

ولی بیا منم ببر

جوون من پاشو قد علیو تا نکن

برای رفتنت تو رو خدا دعا نکن

تا صبح سرت رو روی زانو های من بذار

اگه میخوای بری برا حسین کفن بذار

میبینم اون روزی رو که تو گودالی

کنار اون جسم صد پاره میشینی

یکی با چکمه میشینه روی سینه

میکشه خنجر رو حنجر تو میبینی

پاشو برو پیش حسین تنها نمون

باشه برو ولی بیا منم ببر