Elveda

مردم از ناله هات وقتی که گفتی خدانگهدار

میمیرم از این درد و غم

تو زندگی یه بار ازم

من رو خجالت دادی و چیزی ازم نخواستی

نشو رفیق نیمه راه

جون علی تو جون بخواه

جونم و هدیه کردم و رومو زمین گذاشتی

باغبون با رفتنت میسوزه این باغ

من یل خیبرم ولی نمیشم حریف این داغ

از روزی که کنج حیاط تابوت تو ساختم برات

کنار اون گهواره ای که مال محسنت بود

زینب ازم ناراحته دل خودم قیامته

ای مهربون ای باوفا چه وقت رفتنت بود

فاطمه جان فاطمه جان ...