Bahardan bile diri

روشن تر از ستاره ها

رها تر از نسیم شده

تنها ترین مرد خدا

صدای ربناش عبادت و دعاش

آب میشه حتی دل سنگ از سوز گریه هاش

زمزمه لبش دعای هر شبش

آتیش به عالم میزنه خلنصنی یا ربش

جای زنجیر مونده به روی پیکرش

مظلوم تنها زخمی شده بال و پرش

مظلوم وا اماما غریب وا اماما ...

خورشید بی غروب ما تنها میون زندونه

نم نم این بارون میگه عزادارش آسمونه

تنگه و سکوت و کور تاریکه و نمور

حتی نسیم از اون قفس نمیکنه عبور

شکسته حرمتش فدای غربتش

دلا رو آتیش میزنه داغ شهادتش

زنده شد باز غربت جد اطهرش

اونکه افتاد رو خاک صحرا پیکرش

مظلوم وا حسینا ...