Sokak sokak yalnız; düşman şehrinde

وای از زخم کوفه

دنبال من هستند درها رو روم بستند

وای از زخم کوفه

دلم پر درده

همش میگم کاش حسین برگرده

حسین جان جان من نیا

شهید بی کفن نیا

چیزی که تو کوفیا نیست

یه ذره شرمه و حیا

من تو فکر فردا وقتی که نامردا دستامو میبستند

تو فکر ... بود کاشکی قبل از نامه ام دستامو میبستند

نیا از این راه به جان زهرا اباعبدالله

این از بغض تو پرن سرت رو ساده میبرن

نیا کوفه زن و بچه ات از اینا سیلی میخورن

غارت بود و آتیش

خیمه دود و آتیش

من هم تنها بودم

همراهم آهم بود

دورم نامحرم بود

من هم تنها بودم

بهارم میرفت تو که میرفتی قرارم میرفت

تو رو از من گرفتن و ازت مونده یه پیرهن و

کاش همون شب با رقیه میبردی با خودت منو