Zulümden Zeyneb’in gülü soldu

از جفا پرپر شد گل زهرا

دل شده محزون از سوز آه او

کنج زندان شد قتلگاه او

آه و واویلا صد آه و واویلا

از جفا پرپر شد گل زهرا

سندی ملعون بر پیکرش میزد

پیش چشمان مادرش میزد

آه و واویلا صد آه و واویلا

از جفا پرپر شد گل زهرا

بسته بود از ظلم خسم رسوایش

غل و زنجیر کینه بر پایش

آه و واویلا صد آه و واویلا

از جفا پرپر شد گل زهرا