Yine gece oldu ve yine bir adam…

خاطرات شکسته او را به مدینه به کربلا بردند

بی حیا ها به ناسزا آن شب پیش چشمش شراب میخوردند

بغض سنگین اشک چشمانش به حوالی کوفه پر میزد

به همان جا که دست زن ها را به سر شانه هایشان بستند

و به دستان دختر حیدر همگی را به ریسمان بستند

چون اسیران اهل بیتی را خارج از دین خطاب می‌کردند

شام مثل فضای کوفه نبود که علی را حساب می‌کردند

با سری که به چوب میبستند خواهری را عذاب می‌کردند

وای از آن لحظه بر شما چه گذشت که کنیز انتخاب می‌کردند