Gözüm zayıfladı, işim bitti

بغض غم چند وقتیه توی گلومه

خسته شدم از این تبعید

امید من شد نا امید

وفا ندارن این مردم

چی بگم از دست این ها

حکایت کوفه است اینجا

حیا ندارن این مردم

بعد عمری ببین آخر کجا ها من رو آوردن

شبیه عمه و جدم منو بزم شراب بردن

امون ای دل امون ای دل ...

رسیده جون به لبم از دست اینها

میخونم با هر نفس مدد یا زهرا

یاد مدینه افتادم

نمیره داغت از یادم

روضه میخونم زیر لب

بشکنه دست اون نامرد

که صورتت رو نیلی کرد

جلوی چشمای زینب

به غرور حسن بر خورد که شدی رو زمین پرپر

ملائک گریه میکردن واسه چشم تر حیدر

امون ای دل امون ای دل ...

آسمون سامرا به رنگ خونه

دل من تو کربلاست خدا میدونه

شکر خدا شد تقدیرم

با لب تشنه میمیرم

میسوزم از زهر دشمن

اگه تک و تنها بودم

غریب سامرا بودم

در امونه ناموس من

لب گودالو میبینم پریشون خواهر افتاده

ته گودالو میبینم از نفس مادر افتاده