Bir ömür hayalim: bana Sâmerrâ dilencisi desinler

تموم زندگی من فدات

یه عمره آرزو دارم آقا بهم بگن گدای سامرا

باز بگو که دعوتی به سفره غذای حضرتی

چقدر دلم می‌خواستم آقا باشم

تو صحن تو شب شهادتی

دوباره شال مشکی تون آقا دوباره نشسته رو دوشم

ببین که مثل زهرا دوباره سیاه پوشم

آقای من غریب سامرا ...

دست غم سپردنت

شبونه از تو خونه بردنت

درست شبیه عمه زینبت

تو مجلس شراب آوردنت

پشت خونه تون آقا آتیش و هیزمی دیگه نبود

دیگه تو کوچه ها زمین نخورد عزیز تو توی آتیش و دود

شما نهایت صبری ولی همه میگن افسوس

یه مرد میکشه آخر غم ناموس

آقای من غریب سامرا ...

روضه های پشت در

دلت رو کرده زار و خون جگر

به یاد فاطمه زبون بگیر

که افتاده چطور ز پشت در

میسوزی و هی میگی

تو خونه اومدن چهل نفر

سوالت رو کسی جواب نداد که مادرت رو کشته میخ در

چقد نفس نفس میزد

به یا علی توسل کرد

هرچی زدن برا حیدر تحمل کرد

وای مادرم بمیرم برات ...